رشته مهندسی بهداشت حرفه ای و ایمنی کار

رشته مهندسی بهداشت حرفه ای و ایمنی کار علم و فنی است که با پیش بینی، شناسایی، ارزیابی و کنترل عوامل مخاطره زای شغلی در جهت تأمین، حفظ و ارتقاء بالاترین سطح سلامت جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی کارکنان تمام مشاغل، پیشگیری از مخاطرات ایمنی و سلامت کارکنان در محیط کار و مخاطرات ناشی از عوامل زیان آور محیط کار و مشارکت در تطبیق کار با توانایی های جسمی و روانی آنان تلاش می­کند. علوم مهندسی بهداشت حرفه ی و ایمنی کار می تواند در محافظت از جمعیت شاغلین کشور که بیش از ۲۱ میلیون نفر برآورد شده اند بسیار مؤثر باشد.

در مورد تاریخچه این رشته می توان گفت رشته بهداشت حرفه ای در ایران برای اولین بار در سال ۱۳۴۷ با نام پرستاری صنعتی تأسیس شد. نام این رشته در سال ۱۳۵۳ به بهداشت صنعتی تغییر یافته  و در سال ۱۳۵۶ اولین دوره کارشناسی ارشد این رشته تحت نام بهداشت حرفه ای و حفاظت صنعتی در دانشکده بهداشت دانشگاه تهران تشکیل شد. این رشته در سال ۱۳۶۱ به رشته بهداشت حرفه ای تغییر نام یافت و در این سال، اولین دوره در مقطع کاردانی در دانشگاه تهران شروع شد. در سال های بعد دانشگاه های دیگر نیز در مقاطع تحصیلی مختلف دانشجو پذیرفته اند، هم اکنون در ۴۰ دانشگاه علوم پزشکی سراسر کشور، دانشجویان در مقاطع کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری مشغول به تحصیل هستند.

از اهداف اختصاصی این رشته ارتقای سطح سلامت کارکنان در محیط های شغلی در حین کار و در زمان بازنشستگی، کاهش حوادث ناشی از کار، کاهش غیبت های ناشی از کار، کاهش عوامل زیان آور در محیط های کاری، کمک به ارتقای کیفیت تولید و کمک به ارتقای بهره وری نیروی انسانی می باشد.

فارغ التحصیلان این رشته می توانند در مراکز سلامت جامعه، دانشگاه های علوم پزشکی و مراکز بهداشت، ادارات بازرسی کار در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، شهرداری ها، واحدهای HSE در زیرمجموعه وزارتخانه های دفاع، صنعت، معدن، تجارت، نیرو، نفت و زیرمجموعه های آن شامل پتروشیمی، پالایش و پخش نفت و گاز، صنایع بخش دولتی و غیردولتی کشور و شرکت های خدمات بهداشت حرفه ای، شرکت های خدمات ایمنی خصوصاً در حوزه آتش نشانی.